Büyük Medeniyetimizin Eyüp'teki İzdüşümleri.

Bir milleti millet yapan, bir milletin tarihe özne olarak müdahale edebilmesin! mümkün kılan tek kaynak vardır: O milletin kültürü.Kültür, bir toplumun anlam, değer ve sembol haritalarım ve pratiklerinin kaynağıdır. O yüzden, boşlukta var olmaz, yüzyıllar süren bir var olma cabası, çilesi, emeği ve mücadelesinin sonucunda oluşur, Kültür, kendisini bir coğrafyayla sınırlamaz. Ancak kültür, belli coğrafyada var olur ve yeşerir; başka coğrafyaları sulayabilecek bir derinliği, cazibesi, ruhu ve kuşatıcılığı varsa, diğer coğrafyalara da tohumlarım ekebilecek bir oluş, var oluş, mayalanma ve fışkırma gücü gösterir; her bir tarafa sarsıcı bir diriliş ruhu saçar.Kültür, tohumdur; bu tohumun ekileceği ve yeşertileceği vasatı oluşturan toprak ise medeniyettir. Tohum, dolayısıyla kültür, normdur; topraksa tohumun alacağı, "şekli" belirleyen "form", yani medeniyettir. Medeniyet sadece bir form değildir. Kültürü medeniyetten ayrı düşünemeyiz, bir kültürün hayatım ve hayatiyetim sürdürebilmesi için medeniyete ihtiyaç vardır.Medeniyetle kültür arasındaki bu kopmaz ilişkiyi şöyle açıklayabiliriz: Medeniyetin temellerinin sarsılması, kültürün çözülmesiyle sonuçlanır: Değer, anlam ve sembol haritaları çatırdayan toplum, tıpkı Türkiye de olduğu gibi, kendine olan güvenim yitirmeye, sendelemeye ve oraya buraya sürüklenmeye başlar.

Bir medeniyetin temelleri ne zaman sarsılır? İki durumda sarsılır: Birincisi, bir medeniyet gerek aşırı özgüven duygusuyla, gerekse özgüven kaybı sebebiyle sadece kendi içine ve kendi üstüne kapandığı ve dış dünyaya kör ve sağır kaldığı zaman, kincisi de, dışarıdan gelen güçlü meydan okumalar ve saldırılara karşı direnme ve var olma dinamizmin) yitirdiği zaman; ki bu da, çoğu zaman, bir medeniyetin kendi içine kapanası, dış dünyayla irtibatım koparmasıyla söz konuşu olur.Bir medeniyetin kendi için ve kendi üslüne kapanması, dolayısıyla dış dünyayla irtibatım koparması, aşın bir özgüven duygusunun sonucu da olabilir,- sarsıcı bir özgüven kaybının sonucu da.işte meselenin can alıcı noktası burada gizli: Bir toplum, neden ve ne zaman aşırı şoven duygusuna kapılır veya sarsıcı bir özgüven kaybına uğrar? Ruhunu yitirdiği zaman.

Bir topluma, o toplumun ürettiği kültüre, o kültürün ürünü ve yeniden üreticisi olan medeniyete ruh veren şey nedir, öyleyse? Tek kelime ile, din'dir.Bir toplumun tarihe özne olarak müdahale edebilmesini mümkün kılan üç temel direk vardır: din, kültür ve medeniyet. Din, bir toplumun oluş, var oluş ve her hal ve şartla duruma vaziyete hakim oluş ruhunu oluşturan tek kaynaktır. Bu ülkede, her seve rağmen, toplumun anlam haritalarım oluşturan şey Müslümanlıktır ve insanın hem iç, hem de dini dünyasını aynı anda anlamlı kılan ve kuşatan yerli düşünüş ve duşun yerine başka bir şey, başka bir öğreti, başka bir proje ikame edilemez.Her kültürel ses, ancak diğer seslerle diyalog halinde olduğu zaman var olabilir. Her bir ses, bir diğerinin farkındadır ve farklı sesler, birbirini bastırmazlar; aksine karşılıklı olarak birbirlerini yansıtır ve var kılarlar.Yerli düşünüş ve duruş, bu toplumun iç ve dış dünyasın! anlamlı kılan, her seve rağmen hayata tutunmasını sağlayan ruhudur. Bu ruh, toplumun bireylerinin birbiriyle kurduğu ilişkileri hayata, dünyaya bakışlarım derinden belirleyen dinamiktir.

Bizim dünyaya yeniden esaslı şeyler verebilmemizin yegane yolu. köklü bir ruh ve ahlak medeniyeti olan İslam medeniyetim yeniden hayata geçirecek bir özgüvene ve donanımına sahip olmamızdan geçiyor. Pergelin sabit ayağım İslam'a basmamız ve pergelinizi şaşırma gafletine düşmemiz gerekiyor. Kültürde, sanatta, düşüncede, siyasette eğer dünyaya dişe dokunur bir şeyler söyleyeceksek bunun (ek yolu iddia sahibi olmaktır. Bizim iddia sahibi olmamızı mümkün kılabilecek tek kaynak İslam'dır.Evet bu genel değerlendirmelerden sonra geçtiğimiz yılın genel havasım yansıtan konu akışı ile yazımızı sürdürecek olur isek; ülkemizdeki kültürel deformasyonun önüne geçmek için çok acil tedbirler gerekiyor. Resmi ve özel kurumların, hatta gücü ve aklı yeten herkesin ve her kurumun acilen bu hususta "yerli" bir duruş sergilemesi gerekiyor, Zira bu gidişat sürer ise, üzerinde yürüdüğümüz topraklar ve zeminin "kayganlaşması" uzak bir ihtimal olmayabilir.işte bizler bu anlayışla ve bu minval üzere bu ülkenin sesini, rengini, kokusunu güçlü bir avaza ve sayha gibi harflerden kumlu binlerce cümleyle, çürümenin önüne geçsin diye siper ediyoruz. Ciltler doluşu yayını bu anlayış üzere ebediyete yazılmış birer mektup addediyoruz ve medeniyet dirilişine temel teşkil etenesini umuyoruz.delecek yıl X. Sempozyum ile karşınızda olmanın kıvancım şimdiden duyuyorum Bütün dostlarımızı şimdiden bu bilgi şölenine davet ediyorum. Ayrıca IX. kitabın hazırlamasında emeği geçen herkese şükranlarımı sunuyorum.

Saygılarımla.
Ahmet GENÇ
Eyüp Belediye Başkanı

Katılımcılar                                    KB